Dituduh fitnah di media sosial selepas kongsi ulasan produk yang jujur

Fitnah di bawah Akta Fitnah 1957 (Akta 286) memerlukan pihak yang menuntut membuktikan pernyataan yang dibuat adalah palsu dan menjejaskan reputasi mereka; sekiranya ulasan anda semata-mata menceritakan pengalaman sebenar dan fakta yang benar-benar berlaku berdasarkan interaksi anda dengan syarikat tersebut, kebenaran (justification/truth) merupakan pembelaan mutlak yang sah terhadap tuntutan fitnah, kerana undang-undang fitnah bertujuan melindungi reputasi daripada pernyataan palsu, bukan menghalang pengguna daripada berkongsi pengalaman jujur mereka sendiri mengenai sesuatu perkhidmatan atau produk. Walau bagaimanapun, adalah penting untuk membezakan antara pernyataan fakta (contohnya «kereta saya rosak lebih teruk selepas dibaiki di sini») berbanding pendapat atau tuduhan yang melangkaui fakta sebenar (contohnya menuduh syarikat «sengaja menipu semua pelanggan» tanpa bukti yang mencukupi untuk tuduhan seluas itu), kerana pernyataan jenis kedua lebih berisiko dipertikaikan sekiranya tidak disokong bukti yang jelas. Langkah pertama yang disarankan ialah menyemak semula kandungan ulasan asal anda untuk memastikan ia kekal sebagai penyataan fakta pengalaman sebenar anda tanpa melangkaui kepada tuduhan yang tidak dapat disokong sepenuhnya, dan mengumpulkan bukti sokongan seperti resit pembaikan, gambar kerosakan sebelum dan selepas, atau komunikasi dengan syarikat tersebut mengenai isu yang dialami. Anda kemudian boleh membalas surat peguam tersebut melalui peguam anda sendiri, menegaskan bahawa ulasan anda adalah pernyataan fakta yang benar berdasarkan pengalaman sebenar dan disokong bukti, dan oleh itu pembelaan kebenaran terpakai sepenuhnya terhadap tuntutan fitnah tersebut. Sekiranya syarikat berkenaan meneruskan tindakan mahkamah, peguam anda boleh mempertahankan kes berdasarkan bukti sokongan yang anda miliki, dan mahkamah akan menilai sama ada pernyataan anda sememangnya benar berdasarkan keterangan yang dikemukakan kedua-dua pihak.