Apakah erti doktrin ‘non-refoulement’ dalam hak asasi manusia?

Non-refoulement ialah prinsip teras dalam undang-undang pelarian, dinyatakan dalam Konvensyen Pelarian 1951, yang melarang negara menghantar mana-mana individu ke tempat di mana mereka mungkin menghadapi penyeksaan, penganiayaan, atau ancaman serius. Walau ada negara yang belum meratifikasi Konvensyen, prinsip non-refoulement juga diiktiraf secara meluas dalam pelbagai instrumen hak asasi manusia dan dianggap sebagai sebahagian daripada hukum kebiasaan antarabangsa (customary international law). Maka, ia mengikat semua negara untuk tidak memaksa pulang pelarian atau pencari suaka ke kawasan bahaya.